در کتاب بحیره است که القاهر بالله ، بسیار ستمگر بود و چون آزارش بسیار شد ، تمام مردم از او متنفر گردیدند .

 بخصوص وزیرش ابن مقله که از خوف و ترس از او بمکان دیگری فرار نمود .

 مردم جمع شده و او را خلع نموده و چشمانش را از کاسه درآوردند و با الراضی بالله بیعت نمودند و القاهر بالله تا زمان زنده بودن المطیع بالله در جامع بغداد مثل گدایان فریاد میکرد که مردم خیر کنید و بکسی که دیروز خلیفه شما بود و امروز گدای شما است کمک کنید ومردم ترحم آورده و از او دستگیری مینمودند .

 بی اعتباری زمانه را همین بس

 

منبع : تبیان