اولین باری که برای بچه ها خوراک جگر درست کردم هیچ وقت یادم نمی ره...

غذا رو کشیدم و بچه ها و شوهرم را برای خوردن شام صدا زدم...

پسر کوچکم غذا را بو کرد و اخم هایش رفت توی هم.

دخترم هم با غذایش بازی بازی می کرد ولی حاضر نبود لب بزنه.

به بچه ها گفتم : ممکنه بوی خوبی نده اما خیلی خوشمزه است، یه کوچولو امتحان کنید...

اصلا می دونید اسم این غذا چیه؟!

یه راهنمایی می کنم بهتون : باباتون گاهی منو به همین اسم صدا می زنه...

ناگهان چشمهای دخترم گشاد شد و به برادرش سقلمه زد و گفت:

"نخور! نخور! تاپاله است!"

اشک تو چشمام جمع شد ...