ابومحمد بن یحیی که شغل معلمی داشت می گوید:

روزی به علت بیماری و اضطرار نشسته نماز می خواندم،

اتفاقاً از شاگردم خطایی سر زد.

برخاستم تا او را تنبیه کنم.

شاگرد گفت: یاشیخ!  برای گناه و تنبیه طفلی چون من، به پا خاستی ، ولی عبادت و اطاعت خدای بزرگ را نشسته انجام می دهی؟!

شرمنده و خجالت زده شدم و با تمام کوچکی اش، درسی بزرگ از او فرا گرفتم ...