روزی از او پرسیدم : علت این که بعضى اوقات از انسان سلب توفیق مى‏شود که نه حال عبادت دارد، نه حال درس و... چیست؟

با همان آرامش همیشگی گفت:

علتش مى‏تواند معاشرت با افراد باشد؛ زیرا وقتى انسان با شخصى روبرو مى‏شود اگر انسان مؤمن و با صفا باشد گاهى تا یک هفته تأثیر مثبت مى‏گذارد وانسان، پرانرژى است، ولى بعضى‏ها هستند وقتى با آنها معاشرت مى‏کنى اثر منفى مى‏گذارد و باید از آنها دورى کرد. این‏ها هستند که بى‏توفیقى مى‏آورند.

باز پرسیدم: انسان باید در این جامعه زندگى کند و در بین مردم باشد پس چگونه رفتار کند؟

فرمودند: راهش فقط یک سلام وعلیک است نه بیشتر.